!این صفحه فعلن در وضعیت آزمایشی قرار دارد

2018/05/25

گزارش آکسیون اعتراضی به قتل «مودا» دختر دوساله‌ی پناه‌جو توسط پلیس بلژیک

چهارشنبه ۲۳ مه در بروکسل یک آکسیون در اعتراض به قتل «مودا» (Mawda Shawdi) دختر دوساله‌ی پناه‌جو که توسط پلیس بلژیک کشته‌شده است برگزار شد. قتل این دختر روز جمعه ۱۸ مه صورت گرفت و کماکان اخبار رسمی و اطلاعات فعالین سیاسی و حقوق بشری بسیار محدود و ضدونقیض است، زیرا از همان ساعات اولیه اخبار دروغی به شکل رسمی در این مورد اعلام‌شده و هنوز امکان بررسی گفته‌های شاهدین و والدین برای وکلا و رسانه‌ها وجود ندارد؛ اما عمق این فاجعه‌ی تراژیک به‌قدری زیاد است که هنوز به گفته‌ی بسیاری از فعالین سیاسی همه شوکه هستند.

این آکسیون که در مقابل «کاخ دادگستری» (Palais de justice) بروکسل برگزار شد با فراخوان مرکز هماهنگی «Semira Adamu» سازمان‌دهی شده بود. ساعت ۱۷:۳۰ ما نیز خودمان را به محل آکسیون رساندیم و خوشبختانه با جمعیت نسبت زیادی بیش از ۱۰۰۰ نفر مواجه شدیم که در روز کاری وسط هفته از سراسر کشور خودشان را به این آکسیون رسانده بودند. فعالین احزاب، سازمان‌های پناهندگی و حقوق بشری، سندیکاها، فعالین سیاسی، هنرمندان و مردمی که همگی غمگین و خشمگین بودند. بخش بزرگی از جمعیت را کماکان بلژیکی‌ها و خصوصاً جوانان تشکیل می‌داد؛ اما حضور کودکان بسیار چشمگیر بود. خانواده‌ها عمدا همراه با بچه‌ها از سنین مختلف حضور داشتند و مشخص بود بسیاری از آن‌ها از مدرسه مستقیماً خود را به بروکسل و تظاهرات رسانده‌اند. تعداد شعارها زیاد نبود ولی در گوشه‌ای از میدان چندین طناب رخت آویزان بود که لباس‌های کودک بالای سایز ۱۴۰‌سانتیمتر آویزان بود و روی آن اسم «مودا» نوشته‌شده بود. به فراخوان سازمان‌دهندگان مردم این لباس‌ها را آورده بودند تا به شکل نمادین نشان دهند «مودا» و کودکانی مثل او هرگز این لباس‌ها را به تن نخواهند کرد؛ این احساسات و همدلی مردم بسیار ستایش‌انگیز بود اما بسیاری از فعالین سیاسی از جو غیرسیاسی آکسیون ناراضی بودند و معتقد بودند چنین جنایتی عکس‌العمل قوی‌تر و معترضانه‌تری را طلب می‌کند.

برنامه با صحبت مرکز هماهنگی «Semira Adamu» شروع شد. آن‌ها ابتدا در مورد «سمیرا آدامو» گفتند: ما امروز در بیستمین سالگرد قتل سمیرا، دوباره به خاطر قتل مودا این‌جا هستیم. سمیرا پناه‌جوی ۲۰ ساله‌ی نیجریه‌ای بود که کشورش را برای فرار از ازدواج اجباری ترک کرده بود و سال ۱۹۹۸ از دولت بلژیک دستور اخراج گرفت و او چندین بار از اخراج امتناع کرده بود، دریکی از تلاش‌های پلیس برای بازپس‌فرستادن، در لحظه‌ی پرواز دو مأمور پلیس در هواپیما برای جلوگیری از اعتراض و فریاد او که نسبت به این اخراج اعتراض داشت و مقاومت می‌کرد، بالشی روی دهانش گذاشتند و سمیرا در اثر فشار پلیس جان داد. امسال این تشکل برای بلند کردن بیستمین سالگرد صدای مقاومت سمیرا، تصمیم به فعالیت داشته که با موضوع قتل مودا مواجه شده است. جنایتی که امتداد همان سیاست پناهندگی دولت بلژیک در شکلی وحشیانه‌تر است؛ بنابراین موضوع اصلی ازنظر آن‌ها سیاست پناهندگی دولت بلژیک و اروپاست.

سخنران بعدی که از سازمان حمایت از کودکان بود گفت امروز تمام کودکان دنیا برای مودا گریه می‌کنند. وکیل خانواده‌ی مودا «سلما» که یکی از وکلای «شبکه‌ی وکلای مترقی» است، او و سخنرانان بعدی تلاش کردند جزییات این جنایت را بیشتر افشا کنند. آن‌ها گفتند: مودا هنوز دوساله نشده بود و همراه خانواده خود که کُرد عراق هستند از جنگ گریخته و خواهان رفتن به انگلستان بودند. ظاهراً چهار ماشین پلیس، ماشین ونی را که حامل سی مهاجر (بزرگ‌سال و کودک) بوده در محاصره گرفته‌اند و شلیک کرده‌اند، مسافرین شیشه عقب را شکسته‌اند تا پلیس ببیند که کودکان در ماشین هستند اما در اثر شلیک پلیس مودا مورد اصابت واقع‌شده و در آمبولانس جان‌باخته است. در آمبولانسی که به مادر و برادر چهارساله‌ی او اجازه نداده‌اند که سوار آن شوند، چون آن‌ها را همراه دیگر پناه­جویان به کمپ بسته برده‌ و مدت ۲۴ ساعت بازجویی کردند. پلیس ابتدا اعلام کرد که در ماشین پناه‌جویان غیرقانونی یک کودک مرده یافته است، بعد گفتند کودک در اثر بیماری و شوک مرده است. بعد از جنجال خبری رسانه‌ها وزیر کشور اعلام کرد که کودک در اثر شلیک گلوله کشته‌شده اما گلوله پلیس نبوده و قاچاقچی‌ها در ماشین اسلحه داشته‌اند و... بعد اما مجبور شدند اعتراف کنند که گلوله‌ی پلیس بوده است؛ اما درنهایت هنوز صحبت‌های پلیس و والدین مودا هم‌خوانی ندارد و وکلا در پی روشن کردن ماجرا هستند. سلما تأکید کرد که دولت از ترافیک انسان صحبت می‌کند اما موضوع این است که این افراد قربانی جنگ هستند و این حمله‌ی پلیس تروریستی بوده است. پلیس حتی در سرقت‌های مسلحانه و ... اجازه می‌دهد تا مجرمین بدون کشته شدن، دستگیر شوند اما نسبت به یک ماشین از پناه‌جویان بی‌سلاح و گریزان چنین انعطافی ندارد؟!!! سخنرانان دیگر هم همگی تأکید داشتند که این حمله‌ی خشونت‌بار پلیس کاملاً یک منشأ راسیستی داشته است و ما هیچ اعتمادی به پلیس و دولت و دستگاه قضایی نداریم و باید یک کمیته‌ی تحقیق مستقل و دادگاه مستقل به این جنایت رسیدگی کند. برخی از سخنرانان تأکید داشتند که باید نخست‌وزیر میشل توبیخ شود و معاون او و وزیر امنیت و داخلی «ژان ژامبون» و وزیر پناه‌جویی و مهاجرت «تئو فرانکن» که هر دو از حزب راست و ناسیونالیست NVA هستند، اخراج شوند. این جنایات حاصل سیاست آن‌هاست. برخی خواهان دستگیری پلیس و محاکمه‌ی او به‌عنوان قاتل بودند و ... یکی از فعالین سازمان پناهندگان گفت: امروز نوبت شما بلژیکی‌هاست. شما هستید که این وزرا را به نماینده‌گی انتخاب کردید و آن‌ها به نام شما این کارها را می‌کنند که با تشویق جمعیت مورد تأیید قرار گرفت. پیام سازمان زنان پناه‌جو هم خوانده شد که مسئول آن گفته بود من به خاطر این‌که باید کودکانم را از مدرسه بیاورم کنار شما نیستم، یک مادر همه‌جا مادر است و آن‌ها به مادر مودا حتی اجازه ندادند با کودکش به بیمارستان برود. ما مادران تمام کودکان پناه‌جو هستیم، اما شما به کودکان ما حتی حق وجود داشتن نمی‌دهید. مسئول یکی از سازمان‌های کُردی هم گفت مودا در خاورمیانه کشته نشده بلکه او با اسلحه‌ی پلیس بلژیک و در بلژیک کشته‌شده است... ما و چندنفری از زنان مهاجر که نزدیک‌مان بودند تلاش کردیم در بین سخنرانی‌ها شعارهای سیاسی و اعتراضی بدهیم: «وزیر باید برود!»، «فرانکن باید اخراج شود!»، «پلیس همه‌جا! عدالت هیچ جا!»، «عدالت و صلحی وجود ندارد!»، «نه مرز! نه ملیت! اخراج را متوقف کنید!» ...

ما همچنین پلاکاردهایی با این مضمون داشتیم: «نه مرز، نه ملیت! نه جنسیت! این وضع دیگر قابل‌تحمل نیست، باید دست به یک مبارزه­ی پویا بزنیم!»، «نه به جنگ! نه به راسیسم! نه به اخراج! نه به فرودستی زنان!» و ضد فاشیسم و ... یک توریست‌ سیاه‌پوست آمریکایی که شعارهای ما را دید سراغ‌مان آمد و جویای ماجرا شد و شروع کرد صحبت از ترامپ و این‌که در آمریکا دیگر قتل با اسلحه‌ی پلیس «طبیعی» شده است و جالب این‌که آن‌جا همه مهاجر هستند و ... یکی از زنان کُرد به ما گفت خیلی از حاضرین هنگام سخنرانی برای مودا اشک ریختند اما مودا اولی نبوده و متأسفانه آخرین هم نیست. کودکان ما هرروز آن‌جا کشته می‌شوند شما جنگ را پایان دهید نه سیاست مهاجرتی را و ... در آخرین دقایق آکسیون، باران تندی شروع شد و بسیاری از حاضرین که همراه چندین بچه بودند مجبور شدند بروند اما برخی از ما ماندیم و زیر باران با صدای بلند شعار دادیم چون ما فقط غمگین نبودیم، ما خشمگین بودیم، خشمگین از قتل مودا و میلیون‌ها مودا که با اسلحه‌ی کشتارجمعی همین دولت‌های اروپایی کشته می‌شوند و ما به‌خوبی می‌دانیم که اخراج هیچ وزیری این وضع را تغییر نخواهد داد و فقط تغییر ریشه‌ای این نظام جنگ‌طلب و سلطه‌گر امپریالیستی است که می‌تواند به جنگ‌ها و رقابت‌های امپریالیستی و قتل و کشتار بشریت پایان دهد.


فعالین سازمان زنان هشت مارس (ایران – افغانستان) - بلژیک
کمیته جوانان – بلژیک


- لینک مستقیم گزارش تصویری از این آکسیون:


- و تصاویر بیشتر در لینک مستقیم گزارش تصویری از این آکسیون

2018/05/17

گزارشی کوتاه از آکسیون اعتراضیِ «کشتار در غزه را متوقف کنید!» - بروکسل

در اعتراض به جنایت اسرائیل و کشتار ده‌ها نفر و زخمی شدن بیش از ۲۰۰۰ نفر در تظاهرات روز دوشنبه ۱۴ مه در نوار غزه، آکسیونی سه‌شنبه ۱۵ مه ۲۰۱۸ در ایستگاه مرکزی بروکسل برگزار شد. این فراخوان به فاصله‌ی چند ساعت، پس از کشتارها در غزه، توسط برخی از سازمان‌های مدافع خلق فلسطین و سازمان‌های طرفدار صلح و ... داده شده بود؛ و بسیاری از مردم خودشان را از شهرهای مختلف به این آکسیون رساندند. مردم خشمگین بودند و هر کس تلاش کرده بود شعار یا پیام خود را به همراه داشته باشند اما شعارها نشان می‌داد که همه خشمگین هستند. خشمگین از ادعاهای وقیحانه‌ی دولت اسرائیل مبنی بر هفتادمین سالگرد تأسیس و استقلال کشور اسرائیل و به‌اصطلاح جشن‌ وقیحانه‌ی اشغالگری، خشمگین از آوارگی و تحقیر ملت فلسطین، خشمگین از کشتار مردم معترض و خشمگین از وقاحت فاشیستی ترامپ در جابجایی سفارت آمریکا در این روز به اورشلیم و ... البته حملات و کشتارها از چند هفته پیش آغاز شده بود چون از سال ۱۹۹۸ مردم رانده‌شده‌ی فلسطین هم‌زمان با جشن‌های «استقلال» اسرائیل، تحت نام «یوم‌النکبه» (روز فاجعه) در نوار غزه دست به راهپیمایی و تظاهرات اعتراضی می‌زنند، اما امسال به خاطر تحرکات جنگی در منطقه و خصوصاً انتقال سفارت آمریکا و ... این تظاهرات از حساسیت بالاتری برخوردار بود یا به عبارتی ارتش اسرائیل تدارک بیشتر و وقیحانه‌ای برای کشتار و سرکوب اعتراضات دیده بود.

در بروکسل نیز، هم‌زمان با بسیاری از شهرهای دیگر صدها نفر در حمایت از مردم فلسطین و در اعتراض به این جنایات به خیابان آمدند. شعار مرکزی تظاهرکنندگان این بود: «نسل‌کشی را متوقف کنید!»، «فلسطین باید آزاد شود!»، «اسرائیل باید بایکوت شود!»، «آمریکا باید بایکوت شود!»، «تنها راه‌حل، پایان دادن به اشغال است!» و ... خوشبختانه تعداد جوانان (به‌ظاهر) «اروپایی» و همچنین «غیراروپایی» بسیار زیاد بود و خیلی از مهاجرین به شکل خانوادگی حضور داشتند که تداعی‌کننده همان تظاهرات روز نکبه، در غزه بود. اکثرا پلاکارهایی در حمایت از مردم و ضد اسرائیل داشتند، و یک پرچم بزرگ چند ده متری فلسطین بر فراز سر جمعیت توسط جوانان حمل می‌شد. ما هم با شعار‌های‌مان «مردم متحد شکست نخواهند خورد!»، «زنده باد همبستگی جهانی!»، «از افغانستان تا ایران، از سوریه تا فلسطین، از یمن تا کردستان تنها راه‌حل انقلاب است!» تلاش کردیم خودمان را به این آکسیون برسانیم. یکی از سخنرانان اسامی ده‌ها کشته‌ی دیروز را خواند و سخنرانان دیگر هرکدام اسرائیل را در این جنایات محکوم کردند؛ اما کماکان درخواست برخی از آن‌ها این بود که دولت‌های اروپایی و مشخصاً دولت بلژیک باید از دولت اسرائیل بخواهد که به اشغال پایان دهد یا به حقوق مردم فلسطین احترام بگذارد. درحالی‌که ما با همان اندک شعارها وجه تمایز دیدگاه‌مان را نشان دادیم که ضمن همبستگی قدرت‌مند با خواسته‌های به‌حق مردم فلسطین و در تقابل با جنایت و اشغالگری اسرائیل اما هیچ تقاضایی نمی‌توانیم از هیچ دولت امپریالیستی و ارتجاعی داشته باشیم چون تماما مشترک‌المنافع هستند، بلکه پیروزی در اتحاد و همبستگی مردم و انقلاب است و نه چیزی کمتر! پیرامون شعارمان با برخی از شرکت‌کنندگان بحث می‌کردیم و برخی از آن‌ها ما را برای شرکت در کنفرانس‌هایی پیرامون این مسأله دعوت می‌کردند و ... درمجموع می‌توان گفت همین میزان از عکس‌العمل و اعتراض هرچند کوچک اما نشان می‌داد که شعله‌های مقاومت علیه کشتار و جنگ‌های امپریالیستی و سیاست‌های فاشیستی روشن است و باید آن را با خط انقلابی تقویت کرد.

فعالین سازمان زنان هشت مارس (ایران – افغانستان) - بلژیک
کمیته جوانان بلژیک

- لینک مستقیم گزارش تصویری از این آکسیون


- تصاویر بیشتر در گزارش تصویری از این آکسیون

2018/05/05

گزارش تظاهرات اول ماه مه ۲۰۱۸ - بروکسل


 امسال با فراخوانی که از سوی «بلوک نیروهای آلترناتیو»* برای برگزاری اول ماه مه انقلابی داده‌شده بود، ما فعالین سازمان زنان هشت مارس در بلژیک و کمیته جوانان بلژیک که از سازمان‌دهنده‌گان بودیم نیز به همراه سایر نیروها در محل شروع تظاهرات حاضر شدیم. از ساعت ۱۱ صبح نزدیک به ۴۰۰ نفر به شکل جمعی و فردی در Carré de Moscou گرد هم آمدند تا پرانرژی و متحد اولین تظاهرات «روز جهانی مبارزه‌ی طبقه‌ی کارگر» را از همین نقطه به سمت Place Poelaert آغاز کنیم. ما می‌خواستم با عبور از محله‌های پرتردد این منطقه خودمان را به نقطه‌ی شروع تظاهرات دوم یعنی محل فراخوان سندیکاها برسانیم و سپس متحد به راهپیمایی ادامه دهیم.
خوشبختانه طی چند سال گذشته راهپیمایی آلترناتیو حرکتی مبارزاتی، در برابر بی‌عملی سندیکاهای کارگری بلژیک در روز اول ماه مه بود که عملاً این روز را به «جشن و کارناوال خیابانی» تبدیل کرده بودند. به همین دلیل ما و سایر نیروهایی که اول ماه مه را «یک روز مبارزاتی و سمبل مبارزه علیه سرمایه‌داری» می‌دانیم، با سازمان‌دهی این تظاهرات آلترناتیو سعی کرده بودیم خصلت مبارزاتی این روز را حفظ کنیم؛ اما خوشبختانه امسال در تقابل با قدرت‌گیری نیروهای راست و راست‌افراطی بخشی از سندیکالیست‌ها و احزاب چپ نیز تصمیم به راهپیمایی سمبلیک گرفته بودند. ازاین‌رو سیاست ما ـ بلوک نیروهای آلترناتیو ـ این بود که مسیر حرکت و زمان‌بندی برنامه خود را به‌گونه‌ای تنظیم کنیم که در نقطه‌ای به آن‌ها پیوسته و صف متحدی را شکل دهیم. هرچند این سیاست با مخالفت و موافقت برخی از نیروها مواجه شد ولی نهایتاً بخش اصلی آن‌ها موافقت خود را اعلام کردند.
در نقطه‌ی شروع تظاهرات ما نیز در کنار سایر نیروها بنرها و پلاکاردهای‌مان را آماده کردیم. دو بنر بزرگ که روی یکی نوشته شده بود: «پرولتاریا چیزی برای از دست دادن ندارد اما جهانی برای فتح دارد!» و دیگری: «زنان در مقابل دو واپس‌گرای پدرسالار: سرمایه‌داری امپریالیستی و بنیادگرایان مذهبی!» پلاکاردهای ما به زبان‌های فارسی و انگلیسی روی موضوعات دیگری متمرکز بود: «از افغانستان تا ایران، از سوریه تا فلسطین، از یمن تا کردستان، تنها راه‌حل انقلاب است!»، «مردم متحد شوید! جهان به تغییر نیاز دارد!»، «اول ماه مه، روز جهانی کارگر، روز مبارزه‌ی انترناسیونالیستی علیه سرمایه‌داری!»، «اول ماه مه، علیه سرمایه‌داری، علیه پدرسالاری، علیه راسیسم، علیه فاشیسم، علیه تبعیض!»، «زنده باد همبستگی انترناسیونالیستی!»، «مردم متحد شوید! برای ساخت جهانی نو متحد شوید!»، «مردم متحد هرگز شکست نخواهند خورد!»، «نه به سرمایه‌داری امپریالیستی و نه به ارتجاع مذهبی! جهان نوینی باید ساخت!»، «نه به جنگ‌های امپریالیستی و نه به جنگ دولت‌های ارتجاعی، مردم متحد شوید!»، «مبارزات زنان ایران علیه حجاب اجباری راه را برای مبارزه‌ی عمیق‌تر با ستم و استثمار هموار می‌کند!» برنامه با قرائت فراخوان بلوک آلترناتیو ـ که توسط ده سازمان و کلکتیو (از طیف‌های مختلف انقلابی از آنارشیست، فمینیست، کمونیست و ...) امضا شده بود ـ توسط یکی از رفقای برگزارکننده، آغاز شد. به نماینده‌‌گان اکثر نیروهای سازمان‌دهنده نیز فرصتی داده شد تا دقایقی صحبت کنند. نکته‌ی اصلی بیانیه ‌و بحث ما که توسط رفیق‌مان بیان شد تأکید بر اهمیت درک شرایط فاجعه‌بار جهان و رشد نیروها و دولت‌های بنیادگرا و ارتجاعی بود و این‌که طبقه‌ی کارگر و نیروهای آلترناتیو می‌توانند و باید نقطه پایانی بر این دهشت گذاشته و با مرزبندی و مبارزه با دو قطب پوسیده‌ی امپریالیست‌ها و دولت‌ها و نیروهای ارتجاعی، جهانی نوین بسازند.
پس از پیام‌ها و شنیدن چند موزیک و رقص و سرودخوانی رفقای کُرد و تُرک حرکت آغاز شد. حضور پرشمار پلیس ـ با یونیفرم و لباس شخصی ـ هم چشم‌گیر و هم اسباب خنده‌ی شرکت‌کننده‌گان بود. مسیر حرکت خیابان‌های چندین محله‌ی مردمی شهر بروکسل بود که با استقبال ساکنین و مردم محلی نیز روبرو شد. جمعیت در تمام طول مسیر شعارهای مختلفی در ضدیت با وضعیت موجود سر می‌داد و چهره‌های بشاش و پرانرژی شرکت‌کننده‌گان نوید مبارزه‌ی خوبی را می‌داد. شرکت‌کننده‌گان عمدتاً جوان بودند و زن، مرد، پیر، جوان و حتی کودکان تلاش می‌کردند با شعارها همراهی کنند. فضایی رفیقانه و پرشور حاکم بود و سردادن شعار به زبان‌های مختلف صف انترناسیونالیستی ما را به‌خوبی معرفی می‌کرد. عمده‌ترین شعارها این‌ها بودند: «زنده‌باد همبستگی انترناسیونالیستی!»، «آ آنت آنتی کاپیتالیستا»، «نابود باد دولت و پلیس بورژوا!»، « نابود باد دولت مردسالار!»، «تنها راه رهایی انقلاب است!»، «مردم متحد شکست نخواهند خورد!»، «همبستگی، همبستگی، با تمام مردم جهان!»، «داغ‌تر، داغ‌تر، ما از فاشیست‌ها داغ‌تر هستیم!»، «نباید هیچ فاشیستی در شهر ما باشد!»... و شعارهایی در حمایت از عفرین و کردستان، شعارهای با برشمردن اسامی دیکتاتورها و نمایندگان دولت‌های امپریالیستی و تکرار واژه «گم‌شو!» توسط شرکت‌کنندگان.
ما تظاهرات را تا محل تجمع سندیکالیست‌ها به همین شکل ادامه دادیم و بعد از توقف کوتاهی به همراه آن‌ها مجدداً حرکت را آغاز کردیم. با این‌که تعداد تظاهرکننده‌گان بیشتر شده و جریانات دیگر هم به ما پیوسته بودند اما بازهم عمدتاً رفقای بلوک ما بودند که شعار می‌دادند و نقطه‌ی اوج آن زمانی بود که به مقابل ساختمان حزب سوسیالیست رسیدیم. افشاگری از تبانی‌های این حزب با سایر احزاب در قدرت نقطه‌ی تیز اعتراض ما بود. مسیر تا محل جشن سندیکا طی شد و در نقطه‌ی پایانی برخی از شرکت‌کنندگان وارد فضای جشن شدند و برخی دیگر به مرکز فرهنگی گارسیالورکا رفته و از میزبانی آن‌ها برای صحبت و استراحت استفاده کردند. ما نیز ضمن استراحت به بحث سیاسی ادامه دادیم.

زنده‌باد همبستگی انترناسیونالیستی
زنده‌باد انقلاب

سازمان زنان هشت مارس (ایران – افغانستان)
کمیته‌ی جوانان بلژیک


http://1mai.xyz


- لینک مستقیم آلبوم تصویری از این گزارش



 - تصاویر بیشتر در آلبوم تصویری از این گزارش

2018/04/29

اول ماه مه را به روز مبارزه‌ی انترناسیونالیستی برای تغییر جهان تبدیل کنیم!


اول ماه مه امسال در بلژیک به همراه نیروهای آلترناتیو و انترناسیونالیست به خیابان می‌آییم تا صفوف رزمنده‌ی مبارزه علیه سرمایه‌داری جهانی را تقویت کنیم. اول ماه مه امسال در خیابان‌های بروکسل به همراه رزمندگانی که استثمار و فوق‌استثمار، فاشیسم، بنیادگرایی مذهبی، مردسالاری و انواع تبعیض و ستم را برنمی‌تابند راهپیمایی کرده و سرود رهایی بشر را می‌خوانیم. ما دست در دست مردم مترقی بلژیک کلیت نظام سرمایه‌داری امپریالیستی را نفی کرده و ساختِ جهانی نوین را فراخوان می‌دهیم. ما در حالی ساختِ آینده‌ای نوین را فراخوان می‌دهیم که جهانی که در آن زندگی می‌کنیم به میدانِ رقابت قدرت‌های امپریالیستی برای کسب سودهای حداکثری تبدیل‌شده و پیمان‌نامه‌های صلح بر بستری از سرزمین‌های سوخته و ویران امضا می‌شود. فراخوان به تغییر جهان در شرایطی اعلام می‌شود که توده‌های خاورمیانه قربانی جنگ‌های امپریالیستی، نیابتی، ملی و مذهبی شده و نیاز به تغییر از افغانستان تا عراق و سوریه، از فلسطین تا ایران و ترکیه و کردستان پاسخ درخوری می‌طلبد. خاورمیانه به میدان تمرکز رقابت‌های امپریالیست‌های بحران‌زده تبدیل گشته است که ارتجاعی‌ترین اشکال سرکوب توده‌ها را متبارز کرده است، مردسالاری در برابر رهایی زنان، جنگ‌های فرقه‌ای شیعه-سنی در برابر رهایی توده‌ها از مذهب، سکوت جهانی در پسِ سرکوب توده‌های فلسطین در برابر متجاوزانِ سرزمین‌های اشغالی، شوونیسمِ ترک و فارس در برابر حق تعیین سرنوشتِ ملت کُرد، عرب، بلوچ و ... و گرم‌ترین بازار صدور تجهیزات جنگیِ امپریالیست‌های آمریکایی، اروپایی، روسی و چینی به قیمت قتل‌عام دقیقه‌ای توده‌ها. نام این شرایط جنایت علیه بشریت است که به زنجیره‌ی ستم و استثماری مشابه در آفریقا و آسیا و ... گره خورده است. این شرایط جهنمی اما به اتکای نیروی عظیم فرودستان جان به لب رسیده هم‌زمان آبستن شرایط انقلابی است. به همین دلیل می‌توان و باید بر این روند نقطه‌ی پایانی گذاشت.

از طرف دیگر ظهور راست افراطی و عروج فاشیسم به شکل نیروهای قدرتمند سیاسی در کشورهای سرمایه‌داری جهان تبارز دیگری از روابطی است که برجهان ما حاکم است. سرکوب و اخراج مهاجرانی که به‌واسطه‌ی دخالت‌های نظامی-اقتصادی کشورهای متروپول به قاره اروپا و آمریکای شمالی سرازیر شده‌اند لایه‌ی قابل‌مشاهده‌ی قدرت گیری راست افراطی در این کشورها است. لایه‌ی ناپیدای آن اما تغییرات گسترده‌ای است که از راه می‌رسند و هر چه زودتر باید آن را متوقف ساخت. تغییراتی که ارتجاعی‌ترین وجوه سرمایه‌داری را برجسته ساخته و این‌بار در سطحی جهانی خود را بازتاب می‌دهد. این روند را می‌توان و باید متوقف کرد.

به همین‌دلیل و بی‌تردید اول ماه مه، روز جهانی کارگر، روز مبارزه‌ی انترناسیونالیستی ما علیه کلیت نظام سرمایه‌داری جهانی و علیه تمام وجوه ارتجاعی آن است. روز مبارزه علیه جنگ و ویرانی، روزِ مبارزه علیه اشغالگری و سرکوب، روز مبارزه علیه مردسالاری و بنیان‌های تبعیض نژادی، زبانی، جنسیتی، ... و روز مبارزه‌ی متحد ستم‌دیده‌گان جهان علیه ستم و استثمار است. ما در این روز با فریاد رهایی بشر از نظام سرمایه‌داری و در جهتِ ساختِ جهانی نو مبارزه می‌کنیم. ما جانب هیچ‌کدام از نیروهای ارتجاعی را در برابر دیگری نمی‌گیریم بلکه ما انقلابیون، همدستِ توده‌های زحمتکش و دشمن ارتجاعیون از هر رنگ، ملیت، جنسیت، مذهب و ... هستیم.

زنده‌باد اول ماه مه رزمنده!
زنده باد انقلاب!
سازمان زنان هشت مارس (ایران – افغانستان) – بلژیک
کمیته‌ی جوانان بلژیک

2018/04/28

پوستر کلکتیو اول ماه می


2018/03/28

گزارش راهپیمایی به مناسبت روز جهانی مبارزه با «نژادپرستی و تبعیض» شنبه ۲۴ مارس ۲۰۱۸ – بروکسل


روز شنبه ۲۴ ماه مارس ـ به مناسبت روز جهانی مبارزه با «نژادپرستی و تبعیض» (۲۱ مارس) - شهر بروکسل شاهد حرکت اعتراضی بیش از هشت هزار نفر علیه «نژادپرستی و تبعیض» بود. پلتفرم این راهپیمایی از سوی سازمان‌ها، انجمن‌ها و کلکتیوهای ضد‌نژادپرستی آماده شده بود و مورد استقبال بیش از ۱۲۰ تشکل (احزاب، انجمن‌ها، سندیکاها و ...) و بسیاری از نیروهای سیاسی مختلف قرار گرفت.

تظاهرات از ساعت ۱۴ مقابل ایستگاه شمالی (نورد استیشن) شروع شد و تا ساعت ۱۷:۳۰ در مقابل ایستگاه جنوبی به پایان رسید. هرچند مسیر تظاهرات طولانی بود اما این مسیر به شکل سمبلیک انتخاب شده بود و تظاهر کننده‌گان از نقاطی عبور کردند که به شکلی موضوع نژادپرستی، تبعیض یا مهاجرت و پناهندگی را بازنمایی می‌کرد. صف تظاهرات از مقابل ایستگاه نورد آغاز شد که مقابل دفتر مرکزی کمیساریای پناهنده‌گی در بلژیک است و معمولاً بسیاری از پناهنده‌گان ساعت‌ها و روزها و بخشا سال‌ها برای پناهنده‌گی در این حوالی معطل می‌شوند. تظاهرات از مقابل پارک ماکسی‌میلیان عبور کرد که محل استقرار موقت بسیاری از پناهند‌ه‌گان سوری، عراقی و افغانستانی و ... در فضای باز است و بارها مورد هجوم پلیس قرار گرفته است. همچنین صف تظاهرات از مقابل «پتی‌شاتو» که یک کمپ پناهنده‌گی بزرگ است به شکل سمبلیک عبور کرد. عبور از خیابان‌های مولنبیک که به محله‌ی مسلمان‌نشین معروف شده است هم آگاهانه برنامه‌ریزی شده بود، چون در طی چند سال گذشته و خصوصاً بعد از حملات انفجاری داعش در اروپا به شکل هدفمندی این محله به‌عنوان محل پرورش «تروریسم» معرفی شده است و تحت این تبلیغات، کنترل پلیسی و تبعیض سیستماتیک و فقر در این محله گسترش یافته است. عبور از محله‌ی اندرلخت که یکی از محلات «خارجی‌نشین» بروکسل است هم به همین مناسبت انتخاب شده بود.

صف تظاهرات هم به همین شکل متنوع و رنگارنگ بود. از ساعتی پیش از حرکت هزاران نفر در محل شروع حاضر بودند و با شور و انرژی و چهره‌های رنگارنگ و بشاش خود را آماده می‌کردند. بیانیه، روزنامه، استیکر و نمادهای مبارزه با راسیسم را پخش می‌کردند و آفتاب درخشنده این روز بعد از ماه‌های زمستان، گرمای روابط بین افراد را نیز افزایش داده بود. بنرهایی، پلاکارها و شعارهایی که به شکل خلاقانه توسط تشکلات یا افراد تهیه شده بود و میزان خلاقیت افراد انرژی‌بخش بود. حتی کودکان در این روز سهم بزرگی داشتند و حضور گسترده جوانان از ملیت‌های مختلف، زن و مرد نویدبخش استمرار جنبش بود. حضور خانواده‌ها و خصوصاً مادران تنهایی که با چند بچه کوچک در تظاهرات بودند تحسین‌برانگیز بود کودکانی که ما دیدیم تا نقطه پایان تظاهرات که دیگر رمقی برای راه رفتن نبود، پرشور شعار می‌دادند و پلاکارهای‌شان را حمل می‌کردند. زنان و مردان مسنی که با عصا یا ویلچیر حاضر بودند و شعارهای‌شان را با تمام توان بالا نگاه می‌داشتند صحنه‌های زیبایی بود که نمی‌شد از آن به‌راحتی عبور کرد.

در برخورد با ترکیب متنوع جمعیتی می‌شد فهمید که بسیاری از شرکت‌کنندگان فعالین سیاسی-اجتماعی ندرلندز زبان هستند که از شهرهای دیگر برای تظاهرات به بروکسل آمده‌اند. هرچند بسیار واضح است که به لحاظ سیاسی نیز رشد راسیسم و فاشیسم و پایه‌های احزاب راست افراطی در منطقه‌ی هلندی‌زبان بیشتر است؛ اما این حضور گسترده‌ی هلندی‌زبان‌ّها نشانه‌ی خوبی از وجود مقاومت رزمنده در مقابل رشد نژادپرستی، خارجی‌ستیزی، مهاجرستیزی، اسلاموفوبیا و ... در این بخش‌ها بود. نوجوانانی که از ظاهرشان می‌شد حدس زد که مسلمان هستند یا سیاه‌پوست یا «کله‌سیاه» و ... نیز تلاش داشتند با حداکثر توان در این مبارزه نقش بگیرند و این تلاش کاملاً به رسمیت شناخته می‌شد و موتور محرک بسیاری از کلکتیوها بود.

ما برخی از فعالینِ سازمان زنان هشت مارس (ایران-افغانستان) با تی‌شرت‌های سرخ‌مان و رفقای کمیته‌ی جوانان بلژیک نیز در این مبارزه‌ی متحد شرکت کرده بودیم، چون این مبارزه را بخشی از مبارزه‌ی خودمان می‌دانیم و باید این اتحاد و مبارزه‌ی انترناسیونالیستی خود با جنبش ضدنژادپرستی و ضدفاشیسم در بلژیک را به‌صورت عملی نشان می‌دادیم.

همچنین برخی کلکیتوهای عرب‌زبان صف مبارزاتی متحدی را شکل داده بودند. تشکلات و احزاب کُرد هم تلاش کردند، مبارزات «در دفاع از عفرین» را به این حرکت پیوند بزنند که حرکت خلاقانه و خوبی بود. آن‌ها هم با شعارها و پرچم‌های مبارزاتی و حمایتی خودشان حضور داشتند و موردحمایت همه بودند.

از نظر ما گسترش نفوذ نیروهای سیاسی راست‌گرا در کشورهای اروپایی زنگ خطر را برای بسیاری از مهاجرین و پناهنده‌گانِ مقیم این کشورها به صدا در آورده است. فضای پر تنش جهان، جنگ‌های خاورمیانه، تقابل دو قطب ارتجاعی در جهان یعنی سرمایه‌داری امپریالیستی و نیروهای بنیادگرای مذهبی فشار مضاعفی را به مهاجرینِ کشورهای اروپایی وارد ساخته و مبارزاتِ جنبش ضدنژادپرستی و ضدفاشیسم را پیچیده و درهم‌تنیده کرده است؛ از یک‌سو جوامع اروپایی به‌شدت در حال پولاریزه شدن هستند و این امر به نفع راستِ افراطی در حال عروج و نیروهای بنیادگرای اسلامی است؛ از سوی دیگر نیاز به رهایی از استثمار نظام سرمایه‌داری در گوشه و کنار جهان به‌شدت آشکارشده است و نقش جنبش‌های اجتماعی و نیروهای سیاسی ضد سرمایه‌داری و مظاهر این نظام مانند نژادپرستی و فاشیسم به‌شدت اهمیت یافته است. یکی از مواردی که ادغام خواسته‌ و اهداف جنبش‌های اجتماعی مختلف را عینی کرده و در میان تمام خطرات و تهدیدهای موجود، امکان بالقوه‌‌ی ایجاد جبهه‌ای مبارزاتی علیه راست افراطی و نیروهای بنیادگرا را فراهم ساخته همین در هم تنیده‌گی خواسته‌ها و اهداف جنبش‌های مختلف در روبه‌رو شدن آن‌ها با یکی از (یا هر دو) قطب ارتجاعی یعنی سرمایه‌داری امپریالیستی و بنیادگرایان مذهبی و نماینده‌گان سیاسی و فکری آن‌هاست.

وضعیت امروز در سوریه و نقش هر دو قطب ارتجاعی، قتل‌عام عفرین توسط ارتش ترکیه و حمام خون در غوطه‌ی شرقی توسط سایر نیروهای ارتجاعی مانند رژیم اسد، ایران، روسیه و حزب‌الله، حمله‌ی احزاب راست اروپایی به مهاجرین و اقشار فرودست این جوامع به همراه تهاجم سیاسی - نظامی ترامپ به خارجی‌ها و ... جای هیچ ابهامی باقی نگذاشته است که باید با این دو قطب واپس‌گرا مرزبندی قاطع کرد. به همین دلیل هدف ما از شرکت در تظاهرات روز شنبه بردنِ این پیام به میان سایر فعالین، مبارزین و مردم بود.

ما این تلاش را در شعارهای‌مان به زبان‌های انگلیسی، فرانسه و فارسی منعکس کردیم:

«مردم علیه امپریالیسم و دولت‌های ارتجاعی منطقه، برای ساختن یک جهان نوین، متحد شوید!»، «راه‌حل مساله‌ی کُرد، مبارزه‌ی هم‌زمان با امپریالیست‌ها و ارتجاعیون منطقه است!»، «از فلسطین تا کردستان، در سراسر جهان، مبارزه علیه امپریالیست‌ها و دولت‌های ارتجاعی! جهان به یک انقلاب واقعی نیاز دارد!»، «منطقه‌ی بدون فاشیسم! بدونِ راسیسم، سکسیسم، بیگانه‌هراسی، هم‌جنس‌گرا‌هراسی، اسلام‌هراسی، pussy grabbing، نفرت از مسلمانان، انکار علم، یهودی‌ستیزی، فاشیسم!»

فعالین هشت مارس همچنین تلاش داشتند از این فرصت برای آگاهی‌بخشی در مورد جنبش زنان ایران و رابطه‌ی آن با جنبش جهانی ضدتبعیض استفاده کنند. پخش کردن بیانیه بحث‌های خوبی به راه می‌انداخت. اکثر افراد میان‌سال به بالا از مبارزات اخیر در ایران و مبارزه علیه حجاب اجباری اطلاع داشتند و عمدتاً از آن دفاع می‌کردند. برخی با ما وارد بحث می‌شدند که آیا شما فقط حجاب را تنها معضل زنان یا تنها معضل مردم می‌دانید و ما پاسخ می‌دادیم قطعاً خیر! اما دلیل اهمیت و برجستگی و رابطه‌ی آن با سایر اشکال ستم و مبارزه علیه جمهوری اسلامی را توضیح می‌دادیم. ما بیانیه‌های‌مان را به دختران و زنان محجبه که پرتعدادتر از همیشه بودند هم می‌دادیم. یکی از آن‌ها گفت اما حجاب اجباری نیست! و ما توضیح دادیم که در ایران و برخی کشورها نه‌تنها اجباری است بلکه سرپیچی از پوشیدن آن مجازات هم دارد. زن دیگری گفت من به دعوت خواهرم سال آینده می‌خواهم به ایران بروم اما شک دارم. من موافق اصل آزادی پوشش هستم (حتی برای زنان مسلمان) اما به‌عنوان یک زن نمی‌خواهم به‌زور حجاب سر کنم و شاید با این بحث شما اصلاً به ایران نروم این خلاف اعتقادات فردی من است.

چنان از بیانیه‌های ما استقبال شد که در همان ساعت اول بیانیه‌های‌مان تمام شد و بقیه مسیر را به شعار دادن و بحث کردن سپری کردیم: «همه ما فرزندان مهاجرین هستیم، نسل اول، نسل دوم یا نسل سوم»، «هیچ فاشیستی نباید در شهر ما باشد!»، «ما از فاشیست‌ها داغ‌تر هستیم!»، «پلیس همه‌جا، عدالت هیچ جا!»، «بلند و روشن بگویید! پناه‌جویان خوش‌آمدید!»، «نه مرز، نه ملیت، اخراج پناه‌جویان را متوقف کنید!»، «همبستگی با مهاجرین! این پناه‌جویان و مهاجرین نیستند که باید عوض شوند! این قانون است که باید عوض شود! این فرانکن* است که باید برود!» و ... همه پرشور بودند و تا پایان مسیر پرانرژی آمدند. همه برای حفظ این روحیه‌ی همبستگی و اتحاد تلاش می‌کردند، مثلا برخی از فعالین کلکتیو «آنتی‌کپتالیسم» با شور و هیجان بلندگوی خود را در اختیار نوجوانان و جوانان مهاجر معترض قرار ‌دادند و به این شکل کلتیو بزرگ‌تر، رنگین‌تر و پرحرارت‌تری ایجاد کردند که تا انتهای تظاهرات بی‌وقفه شعار می‌داد. در محل پایانی تظاهرات پدیومی از طرف برگزار کننده‌گان گذاشته شده بود و یک گروه کُر که عمدتاً زنان و مردان مسن و پیر بودند از تظاهرکنندگان با صدای گرم‌شان استقبال کردند. خواندن برخی از شعارها به شکل جمعی و سرودهای مبارزاتی مثل «مردم متحد هرگز شکست نخواهند خورد!» (یکی از سرودهای جنبش مقاومت شیلی علیه دولت پینوشه)، «بلاچاو» (سرود جنبش مقاومت ایتالیا علیه فاشیسم) و «باستا» و ... به جمعیت انرژی دوباره داد و تظاهرات با سخنرانی کوتاهی پایان یافت درحالی‌که ما و دیگران یکدیگر را یافته بودیم و خودمان را برای مبارزات آینده آماده می‌کردیم.




  • * تئو فرانکن وزیر مهاجرت و پناهنده‌گی از حزب راست ناسیونالیت بخش فلامان NVA، که نقش زیادی در تصویب قوانین ضدمهاجرین و محدود کردن حق پناهنده‌گی دارد.

فعالین سازمان زنان هشت مارس (ایران – افغانستان) – بلژیک
کمیته جوانان بلژیک

- لینک گزارش کامل تصویری از این راهپیمایی


- و تصاویر بیشتر در گزارش تصویری از این راهپیمایی

2018/02/28

از مبارزات زنان ایران علیه حجاب اجباری حمایت کنید!


از مبارزات زنان ایران علیه حجاب اجباری حمایت کنید!
کنترل بدن من حق من است، نه هیچ دولت، نه هیچ مذهب و نه هیچ فردی!

Soutenir les luttes des femmes iraniennes contre le port obligatoire du voile.
Disposer de mon corps, c'est MON droit! PAS celui de l’Etat, ni de la religion, ni de personne d'autre!

Steun de strijd van de Iraanse vrouwen tegen de verplichte sluier!
Over mijn lichaam beslissen is MIJN recht! NIET dat van staten, noch van religies, noch van iemand anders!

Support the struggles of Iranian women against the compulsory veil!
Control over my body is MY right! NOT the states, nor religion, nor anyone else!

Date and time:
Thursday, March 8, 2018, 15:00 -16:00
Place: in front of the Iranian Embassy, Brussels
Avenue Franklin Roosevelt 15, 1050 Ixelles

زمان: پنجشنبه ۸ مارس ۲۰۱۸، از ساعت ۱۵ تا ۱۶
مکان: مقابل سفارت جمهوری اسلامی ایران، بروکسل
Avenue Franklin Roosevelt 15, 1050 Ixelles

سازمان زنان هشت مارس (ایران- افغانستان)
8 March Women’s Organisation (Iran- Afghanistan)-Belgium


2018/02/03

بهمنی دیگر در راه است! «فراخوان به آکسیون در مقابل سفارت جمهوری اسلامی ایران - بروکسل»

بهمنی دیگر در راه است. سردمداران حکومت چپاول و سرکوب می‌خواهند ۲۲ بهمن امسال، یک‌بار دیگر مذبوحانه‌ سال‌روز دزیدن قدرت از مردم را به اصطلاح جشن بگیرند و در اصل یک بار دیگر با خودشان تجدیدعهد کنند و در مقابل مردم «قدرت‌نمایی» دروغین به راه بیندازند. در حالی که با وجود تمام سرکوب‌ها، دستگیری‌ها و کشتارها و ... مردم جان به لب رسیده کماکان در خیابان‌های ایران هر شب و هر روز «جمهوری اسلامی نمی‌خوایم! نمی‌خوایم!» را فریادمی‌زنند، دیوارنویسی می‌کنند و ... از صمیم قلب و با تمام وجود آن را طلب می‌کنند.

جمهوری اسلامی در شرایطی می‌خواهد جشن میلاد ننگین‌اش را برگزار کند که کارخانه‌ها در اشغال کارگران ناراضی است، دانشگاه‌ها محل اعتراض دانشجویان مبارز و خیابان‌ها در اشغال مردم خشمگین و هر بلندی، سکویی برای «دختران انقلاب» و گامی برای بلند کردن پرچم مبارزه‌ی زنان علیه حجاب اجباری در حکومت زن‌ستیز جمهوری اسلامی‌ است.

در این شرایط ما نه تنها از مبارزات مردم برای سرنگونی جمهوری اسلامی با تمام توان حمایت خواهیم کرد بلکه خود را بخشی از جنبشی می‌دانیم که سرنگونی جمهوری اسلامی را به دست مردم و بدون دخالت نیروهای واپس‌گرای جهانی تسریع خواهد کرد. ما بخشی از جنشی هستیم که دیگر هیچ کشور، هیچ شهر، هیچ روستا، هیچ منطقه، هیچ سفارتخانه و حتی هیچ جایی را برای جمهوری اسلامی امن باقی نخواهد گذاشت تا تحقق سرنگونی کلیت نظام ستم و استثمار جمهوری اسلامی از پای نخواهیم نشست.

ما همه‌ی کسانی را که از تحمیل ۳۹ سال فقر، استثمار، بی‌حقوقی، بی‌کاری، زندان، شکنجه، سرکوب، سانسور، اعدام، اعتیاد، ستم ملی، تبعیض مذهبی، ستم جنسیتی، تن‌فروشی، ازدواج اجباری، ازدواج و کار کودکان، تخریب محیط زیست، همجنس‌گرا‌ستیزی، بهایی‌کشی، ستم بر هم‌وطنان افغانستانی، سلب آزادی پوشش و حجاب اجباری و .... ناراضی هستند، دعوت می‌کنیم تا در کنار هم نمایش پوشالی جشن سالگرد به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی را به جشن ستمدیدگان برای سرنگونی جمهوری اسلامی بدل کنیم.

از تمامى شما مردم آزادی‌خواه، حق‌طلب و همچنين تمامى فعالین سیاسی و اجتماعی، سازمان‌ها، احزاب، تشكل‌هاى سياسی و اجتماعى، سازمان‌های مترقی، ایرانی و غیرایرانی دعوت می‌کنیم كه با همبستگی در این آکسیون در مبارزات مردم ایران سهم بگیرید تا بتوانیم صفوف مبارزه‌ی مشترک‌مان را با قدرت هر چه بیشتر بیاراییم.


برای حمایت از مردم مبارز و به ستوه آمده به پا خیزید!
زمان: شنبه ۱۰ فوریه ۲۰۱۸ از ساعت ۱۳:۳۰ تا ۱۵:۰۰
مكان: مقابل سفارت جمهوری اسلامی در بروکسل
Avenue Franklin Roosevelt 15, 1050 Ixelles


جلسه‌ی بحث و گفتگو «در ایران چه می‌گذرد؟» :
روز جمعه ۹ فوریه ۲۰۱۸ ساعت ۱۹ جلسه‌ای برای بحث و گفتگو حول اوضاع سیاسی ایران در مجموعه فرهنگی «پیانوفابریک» برگزار می‌شود. همه‌ی علاقمندان می‌توانند برای مشارکت و تبادل نظر آزاد در این بحث شرکت کنند.

زمان: جمعه ۹ فوریه ۲۰۱۸ ساعت ۱۹
مکان: سالن کازابلانکا II، مجموعه فرهنگی پیانوفابریک
Pianofabriek (Casablanca II) Rue du Fort 35, 1060 Saint-Gilles
نزدیکترین ایستگاه مترو: ترام‌های شماره ۳ و ۴ و ۵۱ ایستگاه Parvis de Saint-Gilles



برای هرگونه هماهنگی، همکاری و طرح ابتکار عمل‌های مبارزاتی با برگزار کننده‌گان تماس حاصل نمایید:
۰۴۸۹۷۴۳۵۶۲
shora.hemayat.mardom.belgium@gmail.com

2018/01/29

تجمع اعتراضی در حمایت از عفرین

شنبه ۲۷ ژانویه ۲۰۱۸ تجمع بزرگی در محکومیت حمله‌ی اشغالگرانه‌ی ارتش ترکیه به عفرین در شهر بروکسل برگزار شد. در این تجمع اکثر نیروهای کُرد سوریه، عراق، ترکیه و ایران به‌صورت متشکل حضور داشتند و گروه‌های چپ بلژیکی و ترک و ... به همراه برخی از فعالین ما (کمیته‌ی جوانان و سازمان زنان هشت مارس) و برخی سازمان‌های طرفدار صلح نیز در همبستگی با مبارزات مردم کردستان و محکومیت اشغالگری رژیم اردوغان شرکت کرده بودند.

این تجمع با سرودخوانی جمعیت عمدتاً کُرد آغاز شد که در میانه‌ی سرودها شعارهایی علیه اردوغان سر داده می‌شد. جمعیت خشمگین یک‌صدا فریاد می‌زد: «اردوغان، دیکتاتور!»، «اردوغان، فاشیست!»، «زنده‌باد عفرین!» و ...

پیام‌های همبستگی از جانب برخی از سازمان‌های چپ و دموکراتیک بلژیک قرائت شد و هم‌زمان شاهد بحث‌وجدل خوب و فعالی میان جمعیت حاضر در محل بودیم. در میان انبوه پرچم‌هایی با تصاویری از اوجالان، نمادهای ی.پ.گ و پ.ک.ک و همچنین تعدادی از پرچم‌های چپ‌های انقلابی،‌ رفقای شرکت کننده ما نیز دو شعار مشخص به زبان فرانسه در دست داشتند: «علیه جنگ و اتحاد ارتجاعیِ امپریالیستی (ترکیه، ایران، آمریکا، روسیه، اروپا و اسد ...) علیه مردم! همبستگی با مبارزات مردم کُرد برای رهایی!»، «اتحاد، مبارزه، پیروزی! زنده‌باد همبستگی خلق‌های کُرد، عرب، تُرک، بلوچ و ... علیه ارتجاع و امپریالیست!»

شعارهای ما مورد توجه برخی از رسانه‌ها و حاضرین در برنامه واقع شد چراکه ضمن دفاع روشن از مبارزات خلق کُرد بر ضرورت مرزبندی با امپریالیست‌ها و دولت‌های ارتجاعی تأکید داشت. همین شعار و رویکرد زمینه را برای درگرفتنِ جدل خوبی میان ما و تنی چند از فعالین کُرد و بلژیکی فراهم ساخت. بر شمردنِ نکات برجسته‌ی مبارزه در منطقه و کردستان و این‌که چرا باید از مبارزه‌ی خلق‌ها برای رهایی دفاع قاطع کرد، مورد تأیید طرفین بحث بود ولی قائدتا بحث بر سر خط سیاسی حاکم بر مبارزه‌ی توده‌ها مشخصاً مبارزه در روژآوا مورد اختلاف سیاسی یا حداقل تفاوت بحث‌ها بود. همچنین برخی از فعالین کُرد ترکیه تأکید داشتند که وضعیت در ترکیه به‌شدت خطرناک و امنیتی شده است. دولت اردوغان اعلام کرده هرکسی چه در فضای علنی، چه مجازی از کُردها حمایت کند، خائن به وطن (ترکیه) محسوب می‌شود. تعداد زیادی از دانشجویان و چهره‌های آکادمیک و فعالین سیاسی در همین چند روز دستگیرشده‌اند و در استانبول که مبارزه‌ی خیابانی سابقه دارد با فراخوان نیروهای کُرد فقط ۱۲ نفر به خیابان آمدند که سریعاً دستگیرشده‌اند و هیچ‌کس حتی جرأت ارسال پیام در شبکه‌های مجازی را هم ندارد.

این در شرایطی است که وضعیت جنگی در منطقه‌ی خاورمیانه روزبه‌روز وخیم‌تر می‌شود و نیروهای ارتجاعی یک‌به‌یک وارد عرصه‌ی نبرد شده یا از آن به‌طور موقتی خارج می‌شوند، دفاع از مبارزه‌ی توده‌های ستمدیده به‌ویژه خلق کُرد اهمیت زیادی دارد که باید در دستور کار نیروهای رادیکال و انقلابی قرار گیرد. ما نیز کماکان و به سهم خود در تقویت این همبستگی و مبارزه مشارکت خواهیم کرد.

فعالین سازمان زنان هشت مارس (ایران – افغانستان) – بلژیک
کمیته‌ی جوانان بلژیک


2018/01/24

گزارشی از آکسیون اعتراضی در اولین سال‌روز روی کار آمدن ترامپ در بروکسل

روز یکشنبه ۲۱ ژانویه ۲۰۱۸ در اولین سال‌روز روی کار آمدن دونالد ترامپ در آمریکا مبارزات گسترده‌ای در سراسر جهان به پیش رفت و در اولین سال‌روز مبارزات مردم سراسر جهان به دعوت «مارش زنان» علیه به قدرت رسیدن ترامپ و عروج فاشیسم در آمریکا باز هم به خیابان آمدیم. سال گذشته در چنین روزی میلیون‌ها نفر و خصوصا زنان در سراسر جهان به خیابان آمده بودند تا مخالفت خود را با قدرت‌گیری دونالد ترامپ نماینده‌ی نظام سرمایه‌داری – امپریالیستی پدر/مردسالار آمریکا که نه تنها مردم این کشور بلکه سراسر جهان را با ستم و استثمار، تجاوز نظامی و جنگ در خدمت به منافع خود به بند کشیده است، نشان دهند. امسال هم تظاهرات‌ها و آکسیون‌های بزرگ و کوچکی در شهرها و کشورهای مختلف جهان برگزار شد.*

در بلژیک هم روز یکشنبه آکسیونی در مرکز شهر بروکسل در مقابل ساختمان بورس، برگزار شد. این آکسیون به دعوت فعالین «لایتز فور رایتز» (فعالین مارش زنان در بلژیک) سازماندهی شده بود. از آن‌جایی که این جمع صرفا به دادن یک فراخوان اینترنتی بسنده کرده بودند، عده زیادی حتی از فعالین سیاسی بلژیک هم از این حرکت اطلاع نداشتند، اما با این وجود تعداد قابل توجهی در این آکسیون شرکت کردند. زنانی با کلاه صورتی که تبدیل به نماد «مارش زنان» شده است و شعارهایی در مخالفت با سیاست‌های ترامپ و در دفاع از حقوق زنان، مهاجرین، هم‌جنس‌گرایان و ... هرچند این آکسیون طبق سیاست سازمان دهنده‌گان عمدتا در فضایی «غیرسیاسی» و با روشن کردن شمع و خواندن سرود به پیش می‌رفت اما حضور برخی از فعالین جنبش زنان در بلژیک با شعارهای سیاسی در دفاع از حقوق زنان و برخی از فعالین احزاب و ... فضا را تغییر می‌داد. ما برخی از فعالین سازمان زنان هشت مارس در بلژیک و فعالین کمیته‌ی جوانان بلژیک هم در همبستگی با کارزار «رفیوز فاشیسم» با بنری که روی آن نوشته شده بود: «نه! به نام بشریت تن به یک آمریکای فاشیست نخواهیم داد!» و در طرف دیگر «مردم جهان علیه امپریالیسم و بنیادگرایی مذهبی متحد شوید!» در این آکسیون شرکت کردیم. ما با شعار «هی هی! هو هو! ترامپ باید برود!» و «تنها راه متوقف کردن دولت ترامپ و پنس انقلاب است و نه چیزی کمتر!» سعی کردیم فضای آکسیون را تغییر دهیم که خوشبختانه حاضرین با ما همراهی کردند و برخی از زنان جداگانه گفتند که این همان صدایی بود که ما دوست داشتیم بشنویم و خوشحالیم که شما اینجا هستید.

* اخبار مربوط به این مبارزات را می‌توانید در سایت «مارش زنان» مشاهده کنید:
https://www.womensmarchglobal.com

سازمان زنان هشت مارس (ایران – افغانستان) - بلژیک
کمیته جوانان بلژیک 

گزارش تصویری:
 

2018/01/09

فراخوان به آکسیون در مخالفت به سفر ظریف نماینده‌ی حکومت چپاول و سرکوب جمهوری اسلامی به بروکسل

فراخوان به آکسیون
در مخالفت به سفر ظریف نماینده‌ی حکومت چپاول و سرکوب جمهوری اسلامی به بروکسل
و حمایت از مبارزات مردم ایران
پنج‌شنبه ۱۱ ژانویه ۲۰۱۸

جواد ظریف وزیر امور خارجه‌ی ایران، نماینده­‌ی رژیمِ تئوکراتیک جمهوری اسلامی به بروکسل دعوت شده است تا با سفرای بریتانیا، فرانسه و آلمان دیدار و در مورد «توافقات هسته‌ای» صحبت کند؛ اما کیست که نداند هدف بحث بر سر تنظیم روابط بین‌المللی و سرکوب داخلی در شرایط زیر سوال رفتن مشروعیت کلیت نظام جمهوری اسلامی به قدرت و همت مبارزات مردم در خیابان‌های خونین سراسر ایران است.
کیست که نداند خشم و نارضایتی و مبارزات سراسری مردم و به چالش کشیدن کلیت نظام جمهوری اسلامی کلیه‌ی معادلات ملی و بین‌المللی جمهوری اسلامی را بر هم زده است. متحدین و مخالفین جمهوری اسلامی را وادار کرده است تا در روابط سیاسی – اقتصادی خود تجدید نظر کنند و راوابط جدیدی بر اساس منافع سرمایه‌دارانه‌ی خود اتخاذ نمایند.
بله! نماینده­‌ی جمهوری اسلامی در شرایطی به بروکسل می‌آید که کماکان و کمابیش مردم هر شب در خیابان‌ها مبارزه می‌کنند و شعار «جمهوری اسلامی، نمی‌خوایم نمی‌خوایم!» می‌دهند؛ بیش از ۲۵ نفر در خیابان‌ها کشته‌شده‌اند، هزاران معترض دستگیر شده در زندان هستند و هر ساعت خبر مرگ یکی از آن‌ها می‌رسد، صدها دانشجو و فعال سیاسی و کارگری و ... در خانه‌ و محل کارشان دستگیر شده‌اند، صدها نفر از خانواده‌ها در مقابل زندان‌ها تحصن کرده‌اند و خبری از عزیزان‌شان ندارند و ...
شما زنان و مردان آزادی‌خواه و مبارز را دعوت می‌کنیم که صدای خشم و اعتراض و مبارزات کارگران و زحمت‌کشان، جوانان بی‌کار و ملل ستمدیده­ را در پیوند با فرودستانِ جهان هر چه رساتر فریاد زنیم!
شما زنان و مردان آزادی‌خواه و مبارز را دعوت می‌کنیم که در رسا کردن صدای زنان ایران که از ستمدیده‌ترین اقشار جامعه هستند، با ما هم صدا شوید!
با ما همراه شوید تا اعلام کنیم که این پیوند ارتجاعی بین جمهوری اسلامی و دولت‌های غربی، به تقویت بنیادگرایی اسلامی و سرمایه‌داری در سرکوب و به بند کشیدن هر چه بیشتر مردم در ایران و جهان خدمت خواهد کرد.
با ما همراه شوید تا همراه هم بتوانیم دولت‌های غربی را که در تأمین منافع سیاسی و اقتصادی خود، با رژیم سرکوب‌گر جمهوری اسلامی عقد اتحاد می بندد، وسیعا افشا کنیم.
با ما همراه شوید تا در یک مبارزه­‌ی انترناسیونالیستی­، سرنگونیِ رژیم جمهوری اسلامی را تسریع کنیم.
زمین و زمان را به هم بدوزیم و هم­دستیِ پلیدِ دولت‌های غربی و رژیمِ جمهوری اسلامی ایران را افشا کنیم.

ما از تمامى شما مردم آزادی‌خواه، حق‌طلب و همچنين تمامى فعالین سیاسی و اجتماعی، سازمان‌ها، احزاب، تشكل‌هاى سياسی و اجتماعى، ایرانی و غیر ایرانی دعوت می‌کنیم که به این مبارزه‌ی متحد بپیوندند تا بتوانیم صفوف مبارزه‌ی مشترک‌مان را با قدرت بیاراییم.

مكان: میدان شومان در بروکسل
Rond-point Robert Schuman,1000 Bruxelles

زمان: روز پنجشنبه ۱۱ ژانویه ۲۰۱۸، ساعت ۱۲ تا ۱۴


شورای حمایت از مبارزات مردم در ایران - بلژیک
برای هرگونه هماهنگی، همکاری و طرح ابتکار عمل‌های مبارزاتی با برگزار کننده‌گان تماس حاصل نمایید:
۰۴۸۹۷۴۳۵۶۲
shora.hemayat.mardom.belgium@gmail.com

2018/01/01

فراخوان به آکسیون در حمایت از مبارزات مردم ایران - بروکسل «جمعه ۵ ژانویه ۲۰۱۸»


فراخوان به آکسیون در حمایت از مبارزات مردم ایران - بروکسل «جمعه ۵ ژانویه ۲۰۱۸»

در حمایت از مبارزات مردم در شهرهای مختلف ایران و در اعتراض به جنایات رژیم جمهوری اسلامی، آکسیون اعتراضی روز جمعه ۵ ژانویه ۲۰۱۸ در مقابل سفارت جمهوری اسلامی برگزار می شود.

از تمامى شما مردم آزادی‌خواه، حق‌طلب و همچنين تمامى فعالین سیاسی و اجتماعی، سازمان‌ها، احزاب، تشكل‌هاى سياسی و اجتماعى، سازمان‌های چپ و راديكال، ایرانی و غیرایرانی دعوت می‌شود كه در همبستگی با مبارزات مردم ایران در این آکسیون شرکت نمایید.

برای حمایت از مردم مبارز و به ستوه آمده به پا خیزید!

مكان: مقابل سفارت جمهوری اسلامی در بروکسل
Avenue Franklin Roosevelt 15, 1050 Ixelles
زمان: روز جمعه ۵ ژانویه از ساعت ۱۲:۳۰ تا ۱۴:۳۰

سازمان زنان هشت مارس (ایران – افغانستان) - بلژیک
کمیته جوانان - بلژیک

برای هرگونه هماهنگی، همکاری و طرح ابتکار عمل‌های مبارزاتی با برگزار کننده‌گان تماس حاصل نمایید:
۰۴۸۹۷۴۳۵۶۲